Παραμύθια

Μια φορά και δυο καιρούς, στην κορφή ενός βουνού και μακριά από τους ανθρώπους, ζούσε η μάγισσα Παράκακη. Μια μάγισσα που δεν ξέρουμε στα σίγουρα αν είναι καλή ή κακή. Μας έχει μπερδέψει λιγάκι. Κακό δεν έχει κάνει σε κανέναν αν και μερικές φορές με την πονηριά της δημιουργεί μπελάδες.

Απέξω ακούγεται φρενάρισμα αυτοκινήτου (είναι το έλκηθρο του Α.Β.) Φαίνεται το πρόσωπο ενός ταράνδου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα αγρόκτημα, στην πλαγιά ενός βουνού, ζούσε ένα αντρόγυνο. Οι δυο τους ήταν καλοί άνθρωποι και αγαπούσαν πολύ τα ζώα. Στο αγρόκτημα αυτό είχανε πολλά ζώα που τα φροντίζανε με αγάπη και στοργή.

Μήνες περιπλανιότανε η Θεά Λητώ με την κοιλιά φουσκωμένη ψάχνοντας να βρει τόπο να γεννήσει. Μα η γη δεν τη δεχότανε, σα να την κλωτσούσε το έδαφος, όπως και τα δυο μωρά στην κοιλιά της. Το κατάλαβε από νωρίς πως ήταν δίδυμα. Χαϊδεύοντας το αλλαγμένο σώμα της κάποια στιγμή ένιωσε δυο κεφάλια. Στην αρχή τρόμαξε.

Μια φορά κι' έναν καιρό ζούσε ένα μικρό αγόρι μόνο του σ' ένα νησί.

"Πώς βρέθηκε εκεί;" θα με ρωτήσεις. Καλό μου παιδί, το αγόρι έκανε ένα μακρινό ταξίδι μέσα σ' ένα αεροπλάνο πάνω από μια μεγάλη μακρινή θάλασσα. Μα καθώς πετούσαν νύχτα ο καιρός χάλασε, οι άνεμοι φούντωσαν και κεραυνοί χτύπησαν το αεροπλάνο.

Γεια σας! Είμαι ο Κατεργαρής κι είμαι ένας καλικάντζαρος!
Δε χρειάζεται όμως να φοβάστε. Εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους καλικάντζαρους.

- Έρχονται τα Χριστούγεννα! φώναξε χαρούμενα ένα χειμωνιάτικο πρωινό ο μικρός άγγελος. Η Χριστουγεννιάτικη φουντωτή γιρλάντα με τους εφτά αγγέλους που κρέμονταν από πάνω της, τινάχτηκε ολόκληρη.
- Μας ξύπνησες! διαμαρτυρήθηκαν οι άγγελοι με μια φωνή. Τι σε έπιασε και φωνάζεις ξαφνικά;

Ήταν μια μικρή όχθη που όλο κοιτούσε απέναντι. Έβλεπε τα κύματα που έσκαγαν στην πλάτη του μεγάλου λιμανιού και ρωτούσε τα πλεούμενα να της πουν για πού τραβάνε, μα αυτά απασχολημένα δεν της έδιναν σημασία. Μόνο φυσούσαν το μαύρο καπνό τους, σφύριζαν κι ένα αντίο και χάνονταν πίσω από το λιμάνι.

Ήταν κάποτε ένα μικρό σύννεφο που όλο έχανε το δρόμο του. Τελευταία, μετά το δυνατό αέρα, ο ουρανός σκοτείνιασε απότομα και το μικρό σύννεφο δεν πρόλαβε ν΄ ακολουθήσει τα αδέρφια του που απομακρύνονταν βιαστικά πάνω από τη θάλασσα. Μίλια μακριά άκουγε μια μουσική από τη φωτεινή ρόδα του λούνα - πάρκ στην παραλία του Φαλήρου.

Το κρύο τύλιξε ένα κασκόλ γύρω από το λαιμό του, φόρεσε ένα σκούφο και βγήκε έξω τα χαράματα των Χριστουγέννων. Κανείς δεν του έδινε σημασία. Ήταν πολύ δυσαρεστημένο γι' αυτό ήταν κακομούτσουνο.