Χριστουγέννων Κερασούντος

Χριστός γεννέθεν, χαρά σσον κόσμον
Α! καλή ώρα, καλή σ' ημέρα
Α! καλόν παιδίν οψές γεννέθεν

Ψες γεννέθεν, το βράδ' αστάθεν
τον εγέννησεν η Παναϊα, τον ανέσταισεν Αειπαρθένος

Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάριν
εκατήβεν σο σταυροδρόμι
έρπαξαν ατόν οι σσύλ' Εβραίοι
σσύλ' Εβραίοι και μιλ' Εβραίοι.

Ασ' σ' ακρέντικα κι ασ' σην καρδίαν
γαίμαν έσταξεν, χολήν κι εφάνθεν
ούμπαν έστακεν κι εμυροστάθεν
μύρος έτον και ευωδία

Εμυρίσ' ατόν ο κόσμον όλεν
για μυρίσ‘ τον κι συ αφέντα
συ αφέντα καλέ μ' αφέντα

Εξου ‘ς την αυλίαν δεντρο΄ν εξήβεν
δεντρόν, έλατον και κυπαρρέσσιν
έρταν τη Χριστού τα παλληκάρια
και θυμίζνε τον νοικοκύρην
νοικοκύρη μ' και βασιλέαν

Έμπα σον νουντάν κι έλα σ' σην πόρταν
δως μας ούβας και λεφτοκάρυα
κι αν αν εις μας χαρά σην πόρτα σ'
έβγαλ' τον κισέ σ' και δωσ' παράδες